Iedere zaterdag zingen de Moslim jongeren van het
dorp hun Allah-liedjes. Omdat we dit voor de eerste keer zouden
meemaken, besloten we om maar meteen mee te doen… (maar 1
keer is meer dan genoeg!)… We moeten toegeven dat het een
hele ervaring was! Echt zot hoelang ze dat volhouden, en heel de
tijd hetzelfde: AllaheAllaheAllahAllaheAllaheAllah! En dat van 21
tot 24u !!!
Toch goed dat we dat hebben meegedaan, anders hadden we ons echt
doordgeërgerd… Eerlijk gezegd hebben we dat wel niet echt
kunnen vermijden, maar we hebben het toch geprobeerd he ;-)
Christophe deelde die mening niet helemaal (HELP!), want hij vond
de liedjes ook wel enigszins rustgevend. We hebben er samen nog
lang over gediscussieerd, maar het is en blijft iets bizars, dat we
moeilijk kunnen doorgronden.
Sanne voelde ook sterk de onderliggende discriminatie van vrouwen,
die hier nog hard leeft, maar waar Christophe nauwelijks last van
heeft (man zijnde). Goed dat we er tenminste samen over kunnen
spreken, want de frustraties durven hier wel eens door op te lopen.
Het valt Sanne vaak zwaar dat vrouwen hier ‘den al’
doen en tegelijkertijd als voetveeg gebruikt worden, terwijl de
mannen rustig onder de boom zitten te palaveren. Zo beseft Sanne
natuurlijk weer wat ze heeft aan een rasechte Belgische
man…
